Institut d'Estudis Occitans
Label Òc per l'Occitan
  • Òc
  • Français
  • English

Jan-Peire Reidi



Jan-Peire Reidi es nascut en 1947 dins un pitit vilatje dau Nontronés, en Dordonha. Los quatre meitadiers trabalhavan e risian lur aise, e s’aidavan, un biais de viure que ’chabet lo darnier còp que lieren los buòus. L’occitan era lur linga.

Anet au collègi a Nontron, a l’Escòla Normala d’Institutors d’Engolesme, puei estudiet a Peitius e a París. Es titular dau CAPES e de l’agregacion d’anglés (1971), d’una licéncia de russe e d’un diplòma de serbo-croate. Fuguet longtemps professor d’anglés a Châtellerault, faguet partida de la prumiera equipa dau Liceu Pilòte dau Futuroscòpe, puei ensenhet 10 ans a l’universitat de Peitius jusc’a la retirada. A escrich per lo CNED un cors d’anglés per adultes.

En 2004, entreprenguet lo pretzfach longtemps retardat de descrir la linga que aviá totjorn parlada, l’occitan de son vilatge (Notre Occitan – IEO Lemosin, 2006). Sa novela Las Mans dau borreu pareguet la mesma annada dins Lo Bornat. Segueren Lu Chamin de la font, recuelh de textes occitan-frances-anglés, e Vilajalet, recit autobiografic publiat per las Edicions dau Chamin de Sent Jaume en 2007. Lo poema Lo Molin fanhos a inspirat lo compausitor Pierre Uga que ne’n a fait una òbra per recitaire, violon, flaüta, violoncelle e piano. Un recuelh d’essais e de cronicas, Chaucidas dins los blats, surtit en 2014. Tot per tres (2016) es un lexic trilingüe occitan-francés-anglés de 3000 mots e Rejas de mots un recuelh de mots crosats e mots boirats per revisar lo vocabulari occitan.
Jan-Peire Reidi contunha de far pareitre de las cronicas sus lo blòg La Vita en òc e revira dau russe en occitan de las òbras de Poshquin e de Gògol.

Demòra aura dins sa maison de familha, comuna de Javerlhac (Dordonha).

Çò que se pòt far coma lo Jan-Peire :

Conferéncias

  • La linga occitana e sa literatura dins lo miralh anglés à propos de l’ouvrage récemment paru en Angleterre : Grains of Gold, An Anthology of Occitan Literature, editor James Thomas.
    Nòstra linga occitana, sovent meissaubuda o mespresada en França, es respectada, remirada e estudiada en Anglaterra, en Alemanha, au Japon. Adonc, permenen-nos dins ‘quela antologia, coma n’um visa las veirinas de las boticas, per l’i descubrir las richéssas insospechablas, textes rales o mai coneguts daus trobadors, de las trobairitz, de la Renaissença baròca, daus felibres monarchistas e daus felibres roges, daus felibres anglés (sic)… e per segre la marcha trantolhairitz e dolorosa devers l’occitanisme d’aiciant’ au segle XXI.

Lecturas

Ne’n saubre mai

  • Legir 

Notre Occitan : Le dialecte du Périgord-Limousin parlé dans le Parc naturel régional – fonetica, gramatica, vocabulari, Ed. IEO Lemosin, 2006.
Vilajalet – raconte autobiografic, Ed. Lo chamin de sent Jaume, 2007.
Lu Chamin de la Font – Le Chemin de la Fontaine – The Path to the Spring – recuelh de textes,  Ed. Terra d’òc, 2008.
Chaucidas dins los blats – eissais e cronicas, Ed. Lo chamin de sent Jaume, 2014.
Tot per tres – lexic trilingue occitan-francés-anglés, Auto-edicion, 2016.
Rejas de mots – mots crosats e mots boirats, Auto-edicion, 2016.

→ ‘Chaptar